Gözlerimi açtığımda kendimi bir tabutun içinde, üstelik bu bedenin sahibinin cenazesinde buldum. Sorun şu ki, o kadar çok roman okumuştum ki hangi hikâyenin içine düştüğümü hatırlayamıyordum.
Ama bir şey açık: Ben bu hikâyenin kötü kadınıyım.
Soğuk bir aile, beni görünce titreyen hizmetkârlar… Ve kimsenin açıklayamadığı tuhaf bir korku. Her şey bir romantik-fantastik romanın klişeleri gibi. Tam bu durumdan kurtulmanın yolunu ararken garip bir çağırma çemberi buldum. Ruhlar ya da ejderhalar çağırmayı beklerken karşıma çıkan şey ise… Üç gözlü, leopar desenli turuncu bir kedi oldu. Sonra Paralos Şövalyeleri’nin komutanı Gabriel ortaya çıktı. Siyah saçlı, mavi gözlü, tam da bir hikâyenin erkek başrolü gibi.
Ama bir sorun var.
Kont Rohanson’un malikanesinde bir canavarın yaşadığı söyleniyor. Ve insanlar titreyerek fısıldıyor:
O canavar… Evangeline Rohanson’un bedeninin içinde.
Yorumlar 0